*Private Moon

Private Moon is an ongoing mobile art installation by Russian artist Leonid Tishkov. The idea for the installation came ten years ago when the artist wanted to create a picture of the reality of his favorite painter, Belgian surrealist Rene Magritte. He then brought the moon to the roof of his studio on a skyscraper in Moscow, when, in the his own words: "the moon shone to me personally, and brightened my loneliness". Leonid has traveled the world for ten years, placing the illuminated artificial moon in unexpected places across China, New Zealand, Taiwan, Moscow, Italy, the Arctic, France, Austria and so forth.

***

Η εγκατάσταση Private Moon είναι μια διαρκής μετακινούμενη έκθεση από το Ρώσο καλλιτέχνη Leonid Tishkov. Η ιδέα γεννήθηκε δέκα χρόνια πριν, όταν ο καλλιτέχνης θέλησε να δημιουργήσει μια εικόνα από την πραγματικότητα του αγαπημένου του ζωγράφου, του Βέλγου  σουρεαλιστή Rene Magritte. Ο καλλιτέχνης μετέφερε τότε το φεγγάρι στην οροφή του ατελιέ του σε ένα ουρανοξύστη στη Μόσχα, όπου, με τα δικά του λόγια: "το φεγγάρι έλαμψε σε εμένα προσωπικά και φώτισε τη μοναξιά μου". Ο Leonid έχει ταξιδέψει στον κόσμο τα τελευταία δέκα χρόνια, τοποθετώντας το φωτεινό φεγγάρι σε απροσδόκητες τοποθεσίες στην Κίνα, τη Νέα Ζηλανδία, την Ταϊβάν, τη Μόσχα, την Ιταλία, την Αρκτική, τη Γαλλία, την Αυστία και αλλού.

via Plenty of Colour

*Rainbow Igloo

Thanks to a clever mother from Edmonton we are likely to stop seeing white igloos! The adventure started from an idea of Brigid Burton, when her daughter Kathleen Starrie and her boyfriend Daniel Gray, an engineering student, came for a winter visit from New Zealand. Wanting to "keep occupied" the friend of her daughter, Brigid, assigned him an original design for the frigid winter days, where often the temperatures reached -31 ° C. Last October she begun filling paper cartons with colored water, left in the cold courtyard and created icy colored bricks. She challenged Daniel to utilize his knowledge by building an igloo with those bricks! With the help of relatives and neighbors, the team spent 150 hours putting 500 frosted multicolored bricks and eventually creating a very impressive igloo!

***

Χάρη σε μια έξυπνη μητέρα από το Έντμοντον είναι πολύ πιθανό να σταματήσουμε να βλέπουμε λευκά igloos! Η περιπέτεια ξεκίνησε από μια ιδέα της Brigid Burton, όταν η κόρη της Kathleen Starrie και ο φίλος της Daniel Gray, φοιτητής μηχανικής, ήρθαν για χειμερινή επίσκεψη από τη Νέα Ζηλανδία. Προσπαθώντας να "απασχολήσει" τον φίλο της κόρης της, η Brigid, του ανέθεσε μια πρωτότυπη κατασκευή για τις παγωμένες μέρες, που συχνά οι θερμοκρασίες έφταναν τους -31 °C. Η Brigid από τον περασμένο Οκτώβρη είχε ξεκινήσει να γεμίζει χάρτινες συσκευασίες τροφίμων με χρωματιστό νερό, τις άφηνε στην παγωμένη αυλή της και δημιούργησε παγωμένα χρωματιστά τούβλα. Έτσι, "προκάλεσε" τον Daniel να αξιοποιήσει τις γνώσεις του κατασκευάζοντας ένα igloo με τα τούβλα αυτά! Με τη βοήθεια συγγενών και γειτόνων, η ομάδα ξόδεψε 150 ώρες τοποθετώντας 500 παγωμένα πολύχρωμα τούβλα και δημιουργώντας τελικά ένα πολύ εντυπωσιακό igloo!

via colossal

*Santa's Blood Pack

 

Finnish designer Kiseung Lee urges people to fill stockings with more vital gifts this Christmas: donations to the blood bank. His conceptual stocking-shaped blood packs were on show as part of Helsinki Design Week in September, although they were filled with red pigment rather than actual blood. Lee wants to stimulate donations as a generous gesture that's easy to make but could mean the difference between life and death to someone else. As people tend to show a stiff motivation and response to donation, he hopes his new blood bag design will help inspire active blood donating boom across the world.

"Put your present in the socks, some-when it will be back to you"

***
Ο Φινλανδός σχεδιαστής Lee Kiseung μας παρακινεί να γεμίσουμε τις Χριστουγεννιάτικες κάλτσες με πιο ζωτικής σημασίας δώρα αυτά τα Χριστούγεννα: δωρεές προς την τράπεζα αίματος. Τα πρωτοποριακά πακέτα αποθήκευσης αίματος σε σχήμα Χριστουγεννιάτικης κάλτσας που σχεδίασε, παρουσιάστηκαν στα πλαίσια της έκθεσης Helsinki Design Week το Σεπτέμβριο και ήταν γεμάτα με κόκκινη χρωστική ουσία και όχι με πραγματικό αίμα. Με την πρότασή του αυτή επιχειρεί να τονίσει τη γενναιόδωρία της αιμοδοσίας ως μια χειρονομία που είναι εύκολο να πραγματοποιηθεί από όλους μας, αλλά θα μπορούσε να σημάνει τη διαφορά μεταξύ ζωής και θανάτου για κάποιον άλλο.
"Βάλτε το δώρο σας στις κάλτσες, κάποτε θα επιστρέψει σε σας"

Περισσότερες χρήσιμες πληροφορίες για την αιμοδοσία μπορείτε να βρείτε στους παρακάτω συνδέσμους.
Δωρεά Αίματος - Εθελοντική Αιμοδοσία
Πανελλήνιος Σύλλογος Εθελοντών Αιμοδοτών

Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Εθελοντών Αιμοδοτών

















































  
via dezeen

*Christmas Boogie-Woogie in Madrid

Every year, Madrid's city council asks a designer or architect to create festive urban street lighting. Italian architect Teresa Sapey was asked to conceive Calle Serrano’s Christmas lighting. Sapey used energy efficient LEDs to lighten up the street with colorful geometric designs. She combined a countless amount of colorful light-bulbs in various circle shapes, each one different from the others, thus forming a sequence of patterns that can be seen from both sides.

***

Κάθε χρόνο ένας designer, αρχιτέκτονας ή καλλιτέχνης επιλέγεται για να σχεδιάσει και να υλοποιήσει μια εορταστική φωτιστική εγκατάσταση για την πόλη της Μαδρίτης. Η ιταλίδα αρχιτέκτονας Teresa Sapey κλήθηκε να φωτίσει το διάσημο εμπορικό δρόμο της πόλης Calle Serrano χρησιμοποιώντας λαμπτήρες LED. Δημιούργησε πολύχρωμα και εντυπωσιακά σχέδια βασισμένα στη γεωμετρία του κύκλου σχηματίζοντας έτσι μια ακολουθία από γεωμετρικά μοτίβα που μπορεί να δει κανείς και από τις δύο πλευρές.

via dezeen

*Oh Kolorful Christmas Tree!

Wishing you all a very Merry Christmas with pictures of our Kolorful* Kollektivemind* Christmas Tree!!

***

Πολύχρωμες ευχές για Ευτυχισμένα Χριστούγεννα από όλη την ομάδα Kollektivemind*! Δείτε πως στολίσαμε το δέντρο μας με διάτρητα χρωματιστά χαρτόνια!

*I Wish I Said Hello

I was buying flowers, you complimented me on my white leather jacket

“In Chloe, a great city, the people who move through the streets are all strangers. At each encounter, they imagine a thousand things about one another; meetings which could take place between them, conversations, surprises, caresses, bites. But no one greets anyone; eyes lock for a second, then dart away, seeking other eyes, never stopping.”

–Invisible Cities, Italo Calvino

Α missed connection is an occurrence where two or more people are unable to exchange contact information or the information that is exchanged is lost. These missed connections are generally associated with romance, but they may also be business-related or otherwise. Through the use of publications and websites some people seek to reconnect with their missed connection. 

I Wish I Said Hello attempts to bring missed connection stories back to the public space in the form of street art. In an attempt to encapsulate specific encounters into stickers, parts of the original text are combined with graphical elements that resonate with it. The stickers adopt a graphic style derived from public signage and are placed at the exact location where the missed connection occurred. Currently, a series of stickers are installed in different areas of Manhattan, but the project's goal is to provide a method that is simple enough for collaborators to join and spread the movement through other cities.

***

“Στη Χλόη, μια μεγάλη πόλη, οι άνθρωποι που κινούνται στους δρόμους είναι όλοι άγνωστοι. Σε κάθε τυχαία συνάντηση φαντάζονται χίλια πράγματα ο ένας για τον άλλο. Συναντήσεις που θα μπορούσαν να λάβουν χώρα μεταξύ τους, συζητήσεις, εκπλήξεις, χάδια, δαγκώματα. Αλλά κανείς δε χαιρετά κανέναν. Οι ματιές "κλειδώνουν" για ένα δευτερόλεπτο, έπειτα εκτοξεύονται μακριά, αναζητώντας άλλα μάτια, χωρίς διακοπή"

–Αόρατες Πόλεις, Ίταλο Καλβίνο

Μια χαμένη επαφή είναι ένα περιστατικό κατά το οποίο δύο ή περισσότεροι άνθρωποι δεν είναι σε θέση να ανταλλάξουν πληροφορίες επαφής ή οι πληροφορίες που ανταλλάσσονται χάνονται. Αυτές οι χαμένες επαφές συνήθως αφορούν σε μια ρομαντική γνωριμιά, αλλά μπορεί επίσης να σχετίζονται και με άλλου είδους γνωριμίες π.χ επαγγελματικής φύσης. Μέσω της χρήσης διαφόρων εντύπων ή ιστοσελίδων κάποιοι άνθρωποι επιχειρούν την επανασύνδεση με μια χαμένη επαφή.

Τέτοια ακριβώς περίπτωση για την πόλη της Αθήνας αποτελεί και η γνωστή στήλη "Σε είδα" της εφημερίδας Athens Voice που υπάρχει τόσο στην έντυπη όσο και στην ηλεκτρονική της μορφή.
Το I Wish I Said Hello επιχειρεί να επαναφέρει τις "χαμένες επαφές" στο δημόσιο χώρο στον οποίο σιαδραματίστηκαν, με τη μορφή της τέχνης του δρόμου. Κείμενο και γραφιστικά στοιχεία που περιγράφουν τη "χαμένη επαφή" συνδυάζονται σε αυτοκόλλητα που υιοθετούν το γραφιστικό στιλ των πινακίδων σήμανσης και τοποθετούνται στο ακριβές σημείο του συμβάντος. Επί του παρόντος, μια σειρά από αυτοκόλλητα έχουν εγκατασταθεί σε διάφορες περιοχές του Μανχάταν, αλλά ο στόχος της ομάδας είναι να παρέχει στο κοινό μια απλή μέθοδο που να μπορεί εύκολα να χρησιμοποιηθεί σε διάφορες πόλεις διευρύνωντας το δίκτυο των χαμένων ή κερδισμένων, πλεόν, επαφών.

Υou asked for a cigarette on corner of 5th Ave and 13 st

4:00 R Train Canal St - We exchanged some looks on the platform

Indian Girl With The Pearl Earrings

Megabus Guy travelling from NYC to Pittsburgh

Brunette from Swift Lounge

Brunette from Swift Lounge

*some more Manav-eco

Just because paper bags, cables and crumbling walls can sometimes be photogenic. Special thanks to Stavros Vassos and Sotiris Droulias for their collaboration in this installation and to all our friends who helped in the construction and destruction process! Katerina Boulougoura, Anastasia Tritaki, Giorgos Germanos, Konstantinos Chadios, Maria Bakali, Andreas Tsoumanis.

Manav-eco is an installation by Kollektivemind* that was created for the Ecophenomena exhibition which took place at "the Art Foundation" [taf] venue in Monastiraki, Athens from 21 June to 22 Sept 2012. 

Using ordinary paper bags typically seen in street markets, the group Kollektivemind* transformed the walls of a small room into a grid that provided a new ground for expressing a message and communicating. The paper bags form pixel-like letters and words creating meaning out of what is normally discarded as waste after use, following the upcycling paradigm. The experience is ehnanced with a hidden audio system that plays mixed sound clips from street market when triggered by visitors.

***
Το "Manav-eco" είναι μία εγκατάσταση της ομάδας Kollektivemind* που δημιουργήθηκε στα πλαίσια της έκθεσης  Ecophenomena και φιλοξενήθηκε στο the Art Foundation [taf] το καλοκαίρι του 2012.  

Με μονάδα οργάνωσης του χώρου τη σακούλα του μανάβη επιχειρείται η διάρθρωση μίας επιφάνειας. Η επανάληψη της μονάδας δημιουργεί ένα καμβά, ο οποίος λειτουργεί ως ένας πρωτογενής διαδραστικός τοίχος για έκφραση και επικοινωνία. Η εγκατάσταση συνοδεύεται από ηχητικό υλικό από την υπαίθρια λαϊκή αγορά.Το Manav-eco έχει ως κυρίαρχη έμπνευση τη λαϊκή υπαίθρια αγορά και τις βασικές αρχές οργάνωσης της. Αναφέρεται στους κοινωνικούς σχηματισμούς που προκύπτουν στο δρόμο και τον αυθόρμητο τρόπο έκφρασης και συμμετοχής σε ένα ανοιχτό πανηγυρικό δημόσιο πεδίο. Ο σχολιασμός και ο προβληματισμός της εγκατάστασης αφορούν το “υπόλειμμα” - waste - της λαϊκής αγοράς, όπως αυτό εκφράζεται μέσω της χαρτοσακούλας. Με εργαλείο την πρακτική του upcycling η εγκατάσταση επανεξετάζει τη σχέση του χρήστη με την παραγωγή χώρου και την επαφή του με τον υλικό κόσμο.